نوازش هایت را در کدامین غزل جای دهم باز هم واژ ه های مهربان رابه بازی می گیرم

نه. نمی توانم گم کرده ام واژه ای را که سطر های خیالم را آبی کند ای دستهای پینه

بسته ات بهانه گریستن من تو را در کدامین ترانه جای دهم بی تو زیباترین کلماتم

خسته اند و تکراری. بی تو واژه ها مرده اند

بدان ای مهربان که رنج نگاهت را در کیسه خیالم آویخته و آن را تا ابد به دوش

غزل هایم سپرده ام تا تنها ترین غمت رادر گوش زمان فریاد کند ای تنها ترین تنهایان

تقدیم به مادران عزیز